Niet lang geleden beviel Melanie in Zürich, Zwitserland, van haar dochtertje, Vivienne Claire. Melanie is een alleenstaande moeder uit keuze — ook wel SMBC genoemd — en stichtte een gezin met behulp van donorsperma van European Sperm Bank.
Haar eigen reis inspireerde haar om de app te maken en een verschil te betekenen voor alle solomoeders daarbuiten. Maar hoe kreeg haar pad naar het worden van een bewust alleenstaande moeder vorm? Dit is Melanie’s verhaal.
Melanie’s beslissing om te kiezen voor alleenstaand moederschap kwam voort uit een persoonlijke realisatie. Door haar leven heen gaf ze prioriteit aan bewust leven en kiezen wat goed voelde, in plaats van te settelen voor de verkeerde dingen of mensen. Ze focuste op haar persoonlijke groei, volgde haar passies en omringde zich met mensen en ervaringen die haar vreugde brachten.
Toen ik solo-moederschap uit keuze begon te onderzoeken, merkte ik al snel hoe beperkt de beschikbare bronnen waren en hoe buitengesloten SMBC’s zich voelden op mainstream ouderplatforms.
Maar midden dertig werd haar gebruikelijke helderheid op de proef gesteld. Haar verlangen om moeder te worden was sterk, en even overwoog ze in een relatie te blijven die niet goed voelde — simpelweg omdat het de enige weg naar moederschap leek. Achteraf ziet ze hoe dicht ze bij het compromitteren van haar waarden kwam in de hoop een gezin te stichten.
“Mijn ex-partner maakte zeker gebruik van het feit dat ik een kind wilde, denkend dat ik bepaalde gedragingen door de vingers zou zien in ruil voor de belofte van een gezin. Ik dacht dat ik offers moest brengen — mijn geluk en mijn grenzen — omdat ik geloofde dat dat op dat moment de enige weg naar moederschap was,” zegt Melanie.
Die relatie liet Melanie zich meer van zichzelf vervreemd voelen dan ooit. Het was pijnlijk, maar een belangrijk keerpunt dat haar deed beseffen dat geen enkele vorm van moederschap ten koste mag gaan van haar eigen geluk. Ze wilde dat haar toekomstige kind een vrolijke moeder zou hebben, geen ongelukkige.
Dus beloofde ze zichzelf nooit iets te accepteren dat haar welzijn schaadt. In plaats van in een relatie te stappen omwille van het ouderschap, koos ze voor pauze en reflectie. Haar wens om moeder te worden bleef; de weg ernaartoe veranderde. Ze besefte dat ze niet hoefde te settelen en dat ze moeder kon worden op haar eigen voorwaarden.
“Ik geloof dat je alles kunt hebben,” zegt ze, “alleen misschien niet allemaal tegelijk.”
Na een paar jaar nadenken en veel research besloot ze in maart 2024 voor solomoederschap te gaan.
Melanie nam de beslissing niet zonder reserves. Haar grootste zorg was of ze dag en nacht zelfstandig voor haar kind kon zorgen. Dat deed haar twijfelen of ze sterk genoeg was voor solomoederschap. Wat als ze ziek zou worden? Wat als er iets onvoorziens zou gebeuren? Wat als ze een obstakel tegenkwam dat ze niet aankon?
Ik geloof sterk dat ik eerder was begonnen als ik eerder met andere SMBC’s had kunnen verbinden.
Alleenstaand moederschap is een pad dat in Zwitserland, waar Melanie woont, noch breed wordt erkend noch openlijk wordt besproken. Ze miste een community of bronnen om haar te helpen contact te leggen met anderen met dezelfde ervaring.
“Toen ik onderzoek begon te doen naar alleenstaand moederschap uit keuze, realiseerde ik me al snel hoe beperkt de beschikbare resources waren, en hoe buitengesloten SMBC’s zich voelden binnen mainstream opvoedingsplatforms,” legt ze uit.
Hoewel bestaande Facebook-groepen ruimte boden om vragen te stellen, ontbraken vaak de privacy en de intimiteit van een toegewijde community voor solomoeders, waar ze ervaringen konden delen en zich minder alleen hoefden te voelen.
Ondanks dat ze geen andere solomoeders vond om mee te verbinden en zorgen had over het ouderschap en de werkdruk die erbij komt kijken, koos Melanie ervoor zichzelf te vertrouwen en een sprong in het diepe te wagen. Ze geloofde dat ze elke uitdaging aankon. Haar mantra was ‘stap voor stap’, en ze vertrouwde erop dat problemen beheersbaar zouden zijn zodra ze zich voordeden.
Melanie begon met IVF-behandeling, en haar positieve mindset speelde een belangrijke rol. Ondanks meerdere IVF-rondes hield ze vast aan haar mantra en verloor ze nooit het geloof dat ze zwanger zou worden.
“Ik was dankbaar voor elke IVF-injectie, omdat ik wist dat ze me één stap dichter bij mijn droom van een baby brachten,” zegt ze.
Door de behandeling en haar eigen ervaring werd het voor Melanie duidelijk dat ze een app voor alleenstaande moeders uit keuze wilde creëren. Ze miste een ondersteunende community om te verbinden met anderen op hetzelfde pad en bleef zich afvragen: ‘Waarom bestaat dit niet voor SMBC’s?’
Ze zag een moderne, veilige plek voor zich, speciaal voor SMBC’s, waar vrouwen vragen kunnen stellen, ervaringen delen, inspiratie vinden en zich op elke stap van hun reis empowered voelen. En vooral: een plek die SMBC’s wereldwijd met elkaar verbindt.
“Ik geloof sterk dat ik eerder was begonnen als ik eerder met andere SMBC’s had kunnen verbinden,” zegt Melanie, die opmerkt dat veel solomoeders achteraf wensen dat ze eerder waren begonnen.
“Kennis is echt macht. Je opties begrijpen en de verhalen van anderen horen, geeft vertrouwen.”
Melanie voelde het zowel als een voorrecht als een verantwoordelijkheid om een plek te creëren waar vrouwen zoals zij kunnen verbinden, elkaar steunen en zich minder alleen voelen.
De passie en het idee voor de app waren er, maar Melanie had geen technische app-ervaring. Haar achtergrond in social media en het runnen van een digitaal bureau gaf haar echter waardevolle inzichten in communitybuilding, gebruikersbetrokkenheid en digitale communicatie — die ze inzette om de app te bouwen.
Met wat externe technische hulp van een developer werd de SMBC-app geboren — volledig door Melanie zelf gefinancierd.
“Mijn doel is dat geen enkele solomoeder zich alleen voelt, want samen kunnen we de kracht, veerkracht en de mooie reis van moederschap op onze eigen voorwaarden vieren,” zegt ze.
Via de app kunnen solomoeders wereldwijd privé communiceren via direct messaging. Zo kunnen ze steun geven en ontvangen en ontmoetingen regelen met vrouwen in de buurt.
Terwijl de app tot leven kwam, groeide er ook nieuw leven in Melanie. Na meerdere IVF-rondes raakte ze in de late zomer van 2024 zwanger op 39-jarige leeftijd. Ze behield haar positieve mindset die haar door de fertiliteitsbehandeling had geholpen, terwijl ze de zwangerschap als alleenstaande moeder navigeerde.
“Ik voelde me eigenlijk geweldig, omdat ik op elk moment kon doen wat ik wilde, zonder rekening te hoeven houden met andermans verwachtingen of gevoelens. En ik heb me geen moment eenzaam gevoeld — het was magisch om de reis met mijn kleine meisje in mijn buik te ervaren,” zegt ze, eraan toevoegend dat ze de eerste echo’s en updates deelde met haar ouders en naaste vrienden.
We moeten alleenstaand moederschap gaan zien als een geldige en moedige keuze die hetzelfde respect en dezelfde steun verdient als elke andere
Haar traject liet haar uit eerste hand zien hoe verouderde wetten en maatschappelijke attitudes de beslissing om solomoeder te worden kunnen beïnvloeden — en hoe lastig het pad kan zijn.
“De kloof tussen maatschappelijke wetgeving en de evoluerende wensen en mogelijkheden van vrouwen is een echte hindernis. Hoewel individuele vrouwen elke dag barrières doorbreken, herinnert het eraan dat systeemverandering nodig blijft om solomoeders uit keuze echt te steunen en te versterken,” legt Melanie uit.
Melanie hoopt dat mensen begrijpen dat solomoeder zijn een daad van uitzonderlijke moed en liefde is. Het vraagt zelfvertrouwen om verouderde normen uit te dagen en je eigen pad te prioriteren, ongeacht externe oordelen.
“Wat belangrijk is voor het geluk van een kind, is niet het aantal mensen dat het opvoedt, noch hun gender. Wat echt telt, is de kwaliteit van liefde, steun en stabiliteit die het kind ontvangt,” zegt Melanie.
Ze hoopt op een samenleving die solomoeders beter ondersteunt door te erkennen dat ouderschap geen one-size-fits-all is, en dat liefde, stabiliteit en toewijding het belangrijkst zijn.
“We moeten alleenstaand moederschap gaan zien als een geldige en moedige keuze die hetzelfde respect en dezelfde ondersteuning verdient als elke andere.”
Melanie’s reis als solomoeder is nog steeds in ontwikkeling. En nu, in de eerste weken van het moederschap, is alleen maar bevestigd dat zelf voor haar baby zorgen de grootste vreugde en het grootste voorrecht van haar leven is.
In haar eigen woorden: ze geniet er vol overgave van, elk moment.
“Alle zorgen die ik had over of ik wel sterk genoeg zou zijn voor solomoederschap, waren in mijn hoofd veel groter dan in de werkelijkheid, want tot nu toe is die geweldig. Als ik mijn angst mijn beslissingen had laten bepalen, had ik nooit de mooiste ervaring en vreugde van het moederschap en het vasthouden van mijn baby meegemaakt. Ik geloof sterk in het gezegde: ‘Het universum is de dapperen goedgezind’,” besluit Melanie.
